GoB さんのプロフィール((♣:♣ G๏ß • กบจัง ♣:♣))フォトブログリストその他 ツール ヘルプ

jung GoB

หัวโต แก้มป่อง หน้าใส ใจร้าย

星座

読み込み中...

((♣:♣ G๏ß • กบจัง ♣:♣))

Just a little girl who always feel so small ~*
全 30 枚中 1 枚目
7月3日

บางพัน...บางหมื่น..."บางแสน"

ฤกษ์งามยามดี ได้เปลี่ยนบรรยากาศ เดินทางออกนอกกรุงเทพซะที

งานนี้ต้องขอบคุณ "ส้ม" ผู้อุปถัมภ์การเดินทางครั้งนี้ อิอิ

ด้วยเวลาอันน้อยนิดที่มีทำให้เราเลือกเดินทางไป...บางแสน...

ทริปนี้อาหารอร่อยมากๆ ได้ไปพักผ่อน สูญอากาศบริสุทธิ์ (กว่ากทม.)

ได้เอาขาไปจุ่มน้ำทะเลดำๆ พอให้พูดได้ว่าไปทะเลแว้ว

ขากลับได้ของฝากมาแบบมากมายมหาศาล ประหนึ่งว่าไม่เคยกินมาก่อน

ผู้ร่วมเดินทางครั้งนี้แม้จะไม่มาก แต่ก็หนุกหนานดี ได้บรรยากาศแบบครอบครั๊ว..ครอบครัว

ได้เห็นมุมมองอีกแบบ ที่น่าประทับใจ ♥

ไปทะเลกันอีกม่ะ??

4月24日

เมื่อมันไม่ใช่แค่ "หนัง

เสาร์อาทิตย์นี้ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ คืนวันเสาร์ไม่มีไรทำก็เลยเอาหนังที่มีมากมายมหาศาลมาทยอยดู ขอเล่าถึงพฤติกรรมการดูหนังอันแสนน่ารักของน้องกบก่อน อิอิ คือ ถ้านอนดูทีไรเป็นอันไม่จบ (เกือบ) ทุกเรื่องสิน่า แต่...ต่อให้นั่งดู ถ้าง่วงจัดๆ ก็ยังหลับได้ขอรับ 55555+ 
 
จำได้ว่าดู Sign กะ Crash ค้างอยู่ สำหรับ Sign เป็นหนังที่จบได้ไม่ดีอ่ะ ในความคิดกบ (มิเสียดายที่หลับไป อิอิ) ส่วน Crash รอบแรกที่ได้ดู รู้สึกว่าชอบมาก แต่ก็นั่นแหล่ะ "ความง่วง" เป็นตัวพรากความสนุกไป คราวนี้เลยตั้งใจดูเป็นพิเศษ ดูมันตั้งแต่เริ่มต้นใหม่เลย ด้วยความที่ว่ามันเป็นหนังที่ได้ออสการ์หรือเปล่านะ ไม่รู้สิ นั่นเป็นความคิดที่อยากจะดูเรื่องนี้แต่แรก แต่พอดูจนจบแล้ว รู้สึกได้ว่า...มันสมควรแล้วแหล่ะ กบไม่ใช่คอหนังตัวจริงที่จะต้องไปเปรียบเทียบกับเรื่องนั้นเรื่องนี้ ว่ามันห่วยกว่าป่าว? มันไม่เห็นน่าจะได้รางวัลเลย หรืออะไรก็แล้วแต่
 
สิ่งสำคัญคือ เราได้ข้อคิดอะไรจากหนังมากกว่า
 
บังเอิญว่า เกิดเหตุการณ์บางอย่างที่มันค่อนข้างจะสอดคล้องกับหนังเรื่องนี้ เลยทำให้ยิ่งคิดว่า...มันใช่เลย ใครที่ยังไม่ได้ดูอยากให้ไปหามาดูซะ แล้วคุณจะมอง "คน" ในอีกแง่นึง
 
- ไม่มี คนเลวที่สุด หรือ ดีที่สุด ในโลกใบนี้
- คนเลวก็มีความดีอยู่ในตัวเอง และ คนดีก็สามารถทำเลวได้เหมือนกัน
- อย่าเพิ่งตัดสินใครว่าดีหรือเลวเพียงแค่ชั่วขณะ คนสามารถเปลี่ยนได้ตลอดเวลา
- คนที่คุณคิดว่าเค้าไม่สำคัญ สักวันคนๆ นั้นอาจเป็นคนที่ช่วยเหลือคุณได้
- การให้อภัย ยังเป็นสิ่งจำเป็นเป็นโลกใบนี้
และ
- คนในครอบครัวคุณนี่แหล่ะ...ที่รักคุณมากที่สุด
 
ปล. ถ้าหนังที่กบดูแล้วหลับ ไม่ได้แปลว่าหนังไม่ดี หรือน่าเบื่อ แต่แปลว่า...หนูง่วงอ่า!!
4月20日

สงกรานต์...เชียงใหม่เจ้า

มาอยู่กรุงเทพซะหลายเดือน (นับนิ้วก็ได้ประมาณ 5 เดือนกว่าๆ) ได้ฤกษ์ดีกลับบ้านไปหาหม่าม้าซะที!! งานนี้น้องจอย (ขาเที่ยว) ไปด้วย เพราะมันไม่มีที่ไป 555+ กว่าจะตกลงปลงใจได้ ก็เกือบไม่ได้ไป.. ดันไปจองเอาต้นเดือน ดีนะที่ได้รถไฟตู้นอนมาใน ราคาหฤโหด 1300 บาท -_-' ได้อยู่ตู้เดียวกัน แต่คนละที่ ก็โอเคอะเนอะ ไม่งั้นก็ไม่ได้ไปแหงๆ
 
วันที่ 12 เม.ย. ขอออกจากออฟฟิตตอน 4 โมงเย็น เพื่อไป "หัวลำโพง" ให้ทันรถไฟปู๊น..ปู๊น ออกตอน 17.45 มาดูสภาพรถไฟตู้นอนชั้น 2 กัน
 

ออกมานั่งดูวิว อิอิ แรดมาก... (นางแบบข้างหลังโน้น ไม่ได้รับเชิญอ่ะ)

วิวสวยๆ ระหว่างทาง

สภาพรกๆ ตอนเช้า อิอิ ไม่ได้นอนแล้วเอาของมากองข้างล่าง เพราะจริงๆ หนูนอนข้างบน

 

ในห้องที่กบนอนมีฝรั่งสาว 2 คน กับอีก 1 หนุ่ม ก็ได้คุยกันบ้างตามประสาคนเก่งอังกฤษ (เอิ๊กส์ๆๆ) การบริการถือว่าดีนะ มีอาหารของการบินไทยแจก (เสียดายเย็นไปหน่อย) ตอนเช้าก็แจกอีกรอบ การเดินทางอันแสนยาวนาน 13 ชั่วโมงกว่าๆ ของเราก็สิ้นสุดซะที (นานเหลือเกิน เพราะมันจอดที่ กท.บ่อยอ่ะ)

 

เช้าวันที่ 13 เม.ย ถึงเชียงใหม่ 7 โมงกว่า จะเรียกรถกลับบ้านดันคิดแพงหูฉี่ (กรูไม่โง่นะเฟร้ย) เดี๋ยวจะเสียชื่อคนท้องถิ่น น้องกบพาน้องจอยเดินไปเรียกรถด้านนอกโน้น ขึ้น 2 ต่อเสียไปคนละ 25 บาทก็ถึงบ้านซะที

 

ถึงบ้านปุ๊บหม่าม้า อี้เร อี้แป๊ะ น้องแน็ท น้องนัท รอต้อนรับการกลับมาของน้องกบอย่างพร้อมหน้า (555555+ เว่อร์อีกแล้วกรู) เราจัดแจงเก็บข้าวของ อาบน้ำ แล้วก็ตะลุยเล่นน้ำกันวันแรกเลย (อึด..โครต!!)

 

บรรยากาศ ณ ประตูท่าแพ (เสี่ยงตายถ่าย กลัวกล้องโดนน้ำจังเยย)

สาวโค้กแดนซ์กระจาย (เกินค่าจ้าง) เห็นหนุ่มๆ เล็งฉีดน้ำใหญ่เชียว ชิชิ

 

วันแรกเล่นน้ำเสร็จก็เดินกลับบ้าน เพราะรถติด ไกลโครตตตตตตต... (แต่ไม่มีวิธีไหนจะดีกว่านี้แว้ว -_-') ตอนแรกจอยบอกจะไป ไนท์บาซ่าร์ ต่อ แต่หนูกบไม่ไหวแล้วอ่ะ ดูทีวีไป หลับไปเลย คิดดูละกัน....ZZzzz

 

วันที่ 14 เม.ย วันนี้หม่าม้า ปล่อยให้ไปกันเอง ไปเล่นท่าแพเหมือนเดิม ไปถึง 11 โมงได้ ยังไม่ค่อยมีใครเค้าเล่นกันเลยอ่ะ อีหนูสองคนก็เลยไปทัวร์วัดแถวนั้นกัน

 

อันนี้วัดข้างบ้านป้าแหว๋ว...แต่ดันจำชื่อไม่ได้ อิอิ

นี่ก็อีกวัดนึง จำชื่อไม่ได้อีกตามเคย แหะๆ

ในวัดก็ไม่เว้น..ขอถ่ายรูปตามประสาสาวสวย (น้อย) กันนิดนึงน่า

สวยไหมเค๊อะ?? (ไม้แกะสลักอะนะ)

 

เล่นน้ำกันไปได้สักแป๊บ มีเหมียว พี่ฝ้าย แล้วก็พี่ลักษณ์มาเล่นด้วย เดินไปแถวๆ คูเมือง ดูคุณพี่กระเทยล่วงเกินชายหนุ่มที่ผ่านไปผ่านมา ฮาโครตๆ จากนั้นเราก็นั่งรถกระบะไปกินอาหารเวียดนามกันที่หลังมอชอ อาหย่อยมาก แถมราคาถูกด้วย

 

ถ่ายตรงร้านอาหาร หน้าตาไร้ซึ่งความสวยแว้ว (เหนื๊อย..เหนื่อย)

 

พุงป่องกันแว้ว พวกเราแวะขึ้นไปที่ "อ่างเกษตร" ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งของร้านอาหารกาแล ได้รูปสวยๆ เช่นนี้แล...

 

เรียงตามลำดับความสวย (อะป่าว?) พี่ลักษณ์ น้องกบ น้องจอย แล้วก็น้องเหมียว (พี่ฝ้ายเป็นคนถ่ายจ้า)

 

เย็นย่ำตะวันตกดินแล้วก็ได้เวลากลับบ้าน ทีแรกนัดกันว่าจะไป ดึ่ง ดึ๊ง กันต่อ แต่เปลี่ยนใจไปเดิน "ถนนคนเดิน" กะ "ไนท์บาซ่าร์" แทน

 

วันที่ 15 เม.ย วันสุดท้ายของการเล่นน้ำ ตื่นมาก็เกือบจะเที่ยง หม่าม้าบอกว่า "แม่ฮวง" จะมารับไปเที่ยวสวน

คนนี้แหล่ะ "แม่ฮวง" (เปรียบเสมือนแม่อีกคน แต่จริงๆ แล้วเป็นน้าคนที่ 4)

บ้านสวนน้อยๆ ของแม่ฮวง กะ ป๊าเต่า พร้อมลูกสมุนด๊อกๆ กว่า 30 ชีวิต

1 ในลูกสมุนที่แสนจะน่ารัก มีตาสีฟ้า ราวกะสาวฝาหรั่ง

สิ่งนี้แหล่ะที่เรารอคอย!!

 

ดูกันชัดๆ สเต็กอร่อยๆ ฝีมือป๊าเต่า

 

กินอิ่มแล้วก็ได้เวลาสบัดตูดหนี 555+ แม่ฮวงกะป๊าเต่าไปส่ง ก่อนกลับแวะโลตัสแป๊บนึง พอถึงบ้าน หม่าม้า กบ จอยก็ไปกินข้าวเย็นกันที่ไนท์บาซ่าร์ เดินซื้อของ (จนขาลาก) คืนนี้ฝนตกเย็นซาบาย~*

 

วันที่ 16 เม.ย ต้องไปตระเวนซื้อของฝากทั้งหลายแหล่ ทั้งของกิน ของใช้ กระเป๋าแห้งไปแยะเลย บ่ายๆ ไปเดินเล่นเซ็นทรัลอีกแป๊บนึง ก็กลับมาเก็บข้าวของ ไปขึ้นรถทัวร์ตอนทุ่มครึ่ง

 

4 วันที่กลับมาบ้านนี่ เวลามันช่างผ่านไปรวดเร็ว หม่าม้าบอกว่า "ยังไม่หายคิดถึงเลย" นานๆ จะกลับมาทีนี่เนอะ กบเองก็อยากกลับมาอยู่บ้านนะ มีความสุขดี รู้สึกว่าทุกคนคอยเอาอกเอาใจ เหมือนตัวเองสำคัญจัง อิอิ อยากกินไร อยากทำไรก็ได้ เพราะนั่นคือ "บ้านเรา" ไม่มีที่ไหนดีกว่าที่นี่อีกแล้ว หม่าม้าบอกอีกว่า "ยังไงกบก็ยังเด็กสำหรับหม่าม้าเสมอ" กบจะพยายามกลับไปหาหม่าม้าให้บ่อยกว่านี้เนอะ ปัจจัยสำคัญก็เรื่องเงินนี่แหล่ะ อิอิ....คิดถึงหม่าม้าเหมือนเดิมจ้า

 

ทำไมมีแต่คนว่า..กบเหมือนหม่าม้าจังน๊า (ทั้งๆ ที่หนูสวยกว่า คริๆ เคืองๆ)

3月3日

มีนาคม

เข้าสู่เดือนที่ 3 ของปีนี้แล้ว...
 
"มีนาคม" เดือนนี้มีคนรู้จักเกิดกันเพียบเลย
เท่าที่สังเกต (ไม่ได้อ้างอิงจากตำราโหราศาสตร์ใดๆ ^^)
คนที่เกิดเดือนเนี้ย...เป็น "คนจิตใจอ่อนไหว" มากกกกกกกก
ภายนอกอาจจะดูแข็งเกร่ง มีความคิดเห็นเป็นของตัวเอง
แต่ลึกๆ แล้ว sensitive เหลือเกิน (จริงป่าวน๊า...ใครเกิดเดือนนี้มาช่วยยืนยันหน่อย)
 
"มีนาคม" เป็นเดือนที่เริ่มทำงานใหม่ (อีกแว้ว)
เป็นที่ที่ 6 ตั้งแต่ทำงานมา (555+ เยอะชะมัด) ไม่นับรวมจ๊อบเล็กจ๊อบน้อย
หลังจากสัมผัสบริษัทใหม่นี้มาได้ 3 วัน ก็รู้สึกชอบนะ
ได้ฝึกความรู้อะไรใหม่ๆ ร่วมงานกับคนเยอะขึ้น งานก็ดูมีมาตรฐานมาก
ให้อิสระแก่พนักงานสูงดี (แบบที่สิ!! ที่หนูต้องการ)
ไม่ต้องคอยมาจ้ำจี้จ้ำไช (โตแล้วนะเฟร้ย!) ขอให้มีความรับผิดชอบ งานเสร็จเป็นพอ
อีกเดือนกว่าๆ โน่นแหล่ะ กว่าจะได้เริ่มทำงานจริงจัง
ตอนนี้ก็เอ่อระเหยลอยลม เทรน แล้วก็เล่นเน็ตไปพรางๆ (สุขีเปรมปรีย์ ฮี่ๆ)
 
"มีนาคม" อีกไม่กี่วันหม่าม้าจะมากรุงเทพแว้ววววว...
หนูคิดถึงหม่าม้าจัง ไม่ได้เจอกัน 4 เดือนกว่าๆ แล้วนะเนี่ย
อยากกลับเชียงใหม่มากๆๆๆ ด้วย แต่ก็ยังหาโอกาสไม่ได้ซะที
สงกรานต์หวังว่าคงได้กลับแบบยาวๆ
ไม่มีที่ไหน...สุขใจเท่ากับบ้านเราอีกแล้วจริงๆ เนอะ
2月7日

ณ วันนี้

ตั้งแต่ผ่านปีใหม่มานี่ ชีวิตก็เดินไปเรื่อยๆ ช้าๆ ไม่มีอะไรตื่นเต้นเร้าใจ ทำหน้าที่ขอตัวเองไปวันๆ จุดมุ่งหมายที่เคยคิดก็ยังลางเลือน
 
ผ่านวันเกิดมาได้ 2 วัน มีแต่คนสำคัญเท่านั้นที่โทรมา อายุป่านนี้แล้ว ไม่ได้หวังให้ใครต้องจำได้ เพราะมันก็เหมือนทุกวัน แต่...มันก็บ่งบอกอะไรได้หลายอย่าง อย่างน้อยก็ทำให้เราจะจำและระลึกถึงคนเหล่านั้นมากกว่าคนอื่นๆ ถ้าวันนึงฉันสบาย พวกคุณก็ไม่มีวันลำบากแน่
 
27 ปีที่ผ่านมา ยังไม่รู้เลยว่า ชีวิตได้เดินทางมาถึงครึ่งนึงหรือยัง รู้แต่ว่า...มันทำให้เราโตขึ้นเรื่อยๆ เดินไปอย่างระมัดระวัง ผ่านมาแล้วทั้งความสุข ความเศร้า ความเสียใจ ความเหงา สารพัดที่จะได้เจอ จากนี้ไปก็ไม่กลัวแล้ว ถ้าจะต้องเจออะไรแบบเดิมอีก
 
วันนี้ได้ฟังได้อ่านเรื่องเกี่ยวกับของความรัก แต่เป็น รักที่มีปัญหา "นอกใจ" "ไม่ซื่อสัตย์" สมัยนี้ต่างจากสมัยก่อนก็ตรงที่มันเปิดเผยมากขึ้น จะโทษเพศใดเพศหนึ่งไม่ได้หรอกเนอะ ทุกเพศดีเลวอยู่ในตัวเดียวกันทั้งนั้น อยู่ที่ว่าใครจะมีสามัญสำนึกดึงความดีหรือความเลวออกมาแสดงมากกว่ากันเท่านั้นเอง ได้อ่านเยอะ รู้เยอะ ก็รู้สึกปลงๆ แต่ไม่ได้กลัว เพราะไงยังเชื่อเสมอว่า "ทำดีได้ดี" ส่วนคนที่ทำเลวก็ย่อมได้ผลตอบแทน ไม่ช้าก็เร็ว ยิ่งสมัยนี้ผู้ชายหล่อๆ ผู้หญิงสวยๆ ก็เต็มไปหมด ถามว่าใครบ้างไม่ชอบของสวยๆ งามๆ คุณจะเจอคนพวกนี้ไปตลอดชีวิต และกิเลสต่างๆ ก็มักเข้ามาคอยทดสอบจิตใจเราอยู่เสมอๆ
 
ปัญหาอะไรๆ ก็จะไม่เกิด ถ้าเรารู้จักคำว่า...
 
"พอ" คือ หยุด
 
และ
 
"พอใจ" คือ ยินดีกับสิ่งในตัวเองมี
 
แต่มันจะเกิดผลได้ต้องทำด้วยกันทั้งสองฝ่ายด้วย ฉันคนนึงที่อยู่กับคนที่ไม่ได้รักเราไม่ได้ ชีวิตยังมีอะไรอีกมากมาย ไม่มีอะไรตายตัวหรือสูตรสำเร็จ แต่ "ต้องช่วยกัน" ...
 
- คุณได้อดทนหรือพยายามพอหรือยัง
- คุณได้พูดคุยปรึกษาถึงปัญหาที่เกิดขึ้นหรือยัง
- คุณได้ใช้เหตุผลเหนืออารมณ์หรือยัง
- และ คุณยังรักเค้าอยู่ไหม??
 
((( 555+ ไม่รู้อะไรเข้าสิงให้เขียนเรื่องพวกนี้ สงสัยใกล้วันวาเลนไทน์ และอารมณ์แปรปรวนของตัวเอง แต่รู้ตัวแล้วแหล่ะ ว่าตอนนี้เราไม่ได้มีความรักแบบเด็กๆ แล้วนะ แก่พอที่จะมีลูกแล้วด้วยซ้ำ แต่เค้ายังไม่ตกหลุมพรางซะที หุหุ ไม่เป็นไร เดี๋ยวเก็บเงินไปขอเองซะเลยนี่ )))
 
ps. จนทุกวันนี้ฉันก็ยังไม่รู้ว่า "ความรัก" คืออะไรอยู่ดี
pss. ถึงฉันจะเคยเสียใจเพราะเธอ แต่ไม่เคยเสียใจที่ได้คบกับเธอ
psss. ฉันรักเธอหรือยังนะ แล้วเธอล่ะ?? รักฉันหรือยัง
pssss. แต่เธอก็เป็นคนที่ฉันอยากอยู่ด้วยตลอดไปนะ...อวบ จุ๊บๆๆ
 

今日の名言

読み込み中...